Hakimlerin en önemli yetkisi, karar verme yetkisidir
Hakimler, davalarda ceza, tazminat veya diğer hukuki konularda karar verme yetkisine sahiptir. Bu yetki, ceza mahkemelerinde suçlulara ceza verme, hukuk mahkemelerinde ise taraflar arasındaki anlaşmazlıkları çözüme kavuşturma şeklinde kullanılır
Ayrıca, hakimlerin diğer önemli yetkileri arasında yargılama sürecini yönetme, delilleri değerlendirme, duruşmaları ileriye alma ve hüküm verme sonrası izleme yetkileri de bulunmaktadır
Hakimler, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu'na tabidir. Bu kanun, hakimlerin niteliklerini, atanmalarını, hak ve ödevlerini, aylık ve ödeneklerini, meslekte ilerlemelerini, görevlerinin ve görev yerlerinin değiştirilmesini, haklarında disiplin kovuşturması açılmasını ve disiplin cezası verilmesini, meslekten çıkarılmayı gerektiren hallerini, meslek içi eğitimlerini ve diğer özlük işlerini düzenler. Ayrıca, Yargıtay ve Danıştay başkan ve üyeleri de bu kanun hükümlerine tabidir.
Hakim, yasaları tarafsız şekilde uygulayarak adaletin sağlanmasından sorumlu olan yargı mensubudur. Hakimlerin bazı görevleri şunlardır: delilleri incelemek; tanıkları dinlemek; duruşmaları yönetmek; davaları karara bağlamak; gerekçeli karar yazmak. Hakimler, ceza, hukuk, idare ve vergi gibi farklı yargı alanlarında görev yapar. Ayrıca, hakimlerin görev yaptığı yerler arasında asliye hukuk, asliye ceza, ağır ceza, sulh hukuk, sulh ceza, aile mahkemesi, iş mahkemesi, çocuk mahkemesi, idare ve vergi mahkemeleri gibi yargı birimleri bulunur. Hakimlerin çalışma koşulları, ülkeye ve hukuk sistemine göre farklılık gösterse de, genel olarak hakimlerin karşılaşabileceği bazı koşullar şunlardır: Çalışma saatleri. Çalışma ortamı. Karar verme baskısı.
Hakim, yargı yetkisini kullanarak aşağıdaki kişileri yargılayabilir: Suç isnat edilen kişiler. Gerçek ve tüzel kişiler. Kamu görevlileri. Hakimler, görevlerinde bağımsızdırlar ve kararlarını Anayasa, kanun ve hukuka uygun olarak vicdani kanaatlerine göre verirler.
Hâkimlerin sahip olmadığı bazı yetkiler şunlardır: Kanunla belirtilen durumlar dışında, hâkim, kendiliğinden delil toplayamaz. Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Hâkim, bir davaya bakarken yasama, yürütme ve yargı organlarının emir ve talimatlarına tabi olamaz. Hâkim, takdir yetkisini bir başkasına kısmen veya tamamen devredemez. Ayrıca, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 203. maddesine göre, çocuklar hakkında disiplin hapsi uygulanmaz.
Hakimleri denetleyen bazı kurumlar şunlardır: Hâkimler ve Savcılar Kurulu (HSK). Teftiş Kurulu. Üst mahkemeler.
Realist yorum teorisi, hakime yorum yetkisi veren ilkedir. Bu teoriye göre, hakim kanun metnini yorumlamalı ve anlamını belirlemelidir.
Hakim, yargı bağımsızlığı çerçevesinde hukuki uyuşmazlıkları çözmek, adaleti sağlamak ve hukuk kurallarını uygulamak amacıyla çalışan yargı mensubudur. Hakim kelimesinin diğer anlamları: bilge; her şeyi bilen (Tanrı); egemenliğini yürüten, buyruğunu yürüten, sözünü geçiren; başta gelen, başta olan, baskın çıkan; duygu, davranış vb.ni iradesiyle denetleyebilen (kimse); yüksekten bir yeri bütün olarak gören; yargıç; baskın.
Hukuk
HMK görevsizlik kararı nedir?
Hangi belgeler tercüme edilir?
Hükmün geriye bırakılması ne demek?
Hakimlerin en önemli yetkisi nedir?
Hangi cemiyet nerede kuruldu?
Islak imzalı belge nasıl alınır?
Islah hakkı ne zaman sona erer?
Hukuk Portalında hangi bilgiler var?
Hamiline yazılı çek ticari ilişkide kullanılırsa ne olur?
Hesap işletim ücretine itiraz nasıl yapılır?